Πώς διαφοροποιούνται οι ποιότητες χαλκού Τ1, Τ2 και Τ3;

Τι σημαίνουν οι ονομασίες T1, T2 και T3

Τα T1, T2 και T3 είναι ονομασίες με βάση την καθαρότητα-για τον σφυρήλατο καθαρό χαλκό. Περιγράφουν την ίδια οικογένεια υλικών - υψηλής-χαλκός αγωγιμότητας - αλλά σε τρία διαφορετικά επίπεδα εγγυημένης καθαρότητας και επομένως τρία διαφορετικά επίπεδα υπολειμματικής ακαθαρσίας και περιεκτικότητας σε οξυγόνο. Οι ονομασίες παρατίθενται στο GB/T 5231, το πρότυπο που διέπει την ονομασία και τη χημική σύνθεση του σφυρήλατος χαλκού και των κραμάτων χαλκού, και αντιστοιχούν στενά στις οικογένειες C11000 και C12200 που καλύπτονται από το ASTM B152 και στις ονομασίες Cu{13}ETP και Cu{14}14 στο σχέδιο DHP.

Η πρακτική διαφορά μεταξύ των ποιοτήτων δεν είναι το σύστημα κραμάτων αλλά η εγγυημένη ελάχιστη περιεκτικότητα σε χαλκό. Το T1 είναι ο υψηλότερος-βαθμός καθαρότητας, το T2 βρίσκεται ένα βήμα κάτω από αυτό και το T3 είναι το πιο λεπτό από τα τρία. Επειδή η ηλεκτρική αγωγιμότητα, η συμπεριφορά αποσκλήρυνσης, το φινίρισμα επιφάνειας και η απόκριση ψυχρής-διαμόρφωσης είναι όλα καθαρά κομμάτια, ο επιλεγμένος βαθμός καθορίζει όχι μόνο την ηλεκτρική απόδοση αλλά και τον τρόπο συμπεριφοράς του υλικού κατά την κάμψη, την ανόπτηση, τη συγκόλληση και την τελική επεξεργασία επιφάνειας.

Σύγκριση καθαρότητας και ιδιοκτησίας

Ο παρακάτω πίνακας συνοψίζει τις διαφορές που έχουν σημασία για τις εμπορικές αγορές και την εισερχόμενη επιθεώρηση. Η περιεκτικότητα σε χαλκό είναι τα ελάχιστα εγγυημένα της ονομασίας. Η αγωγιμότητα εκφράζεται έναντι του Διεθνούς Προτύπου Ανοπτημένου Χαλκού, όπου το 100% IACS ισούται με 58 MS/m.

Και οι τρεις ποιότητες παραμένουν εξαιρετικά αγώγιμες και εξαιρετικά διαμορφώσιμες. Το κενό μεταξύ Τ1 και Τ3 έχει μεγαλύτερη σημασία όταν μια προδιαγραφή ορίζει ένα ελάχιστο όριο αγωγιμότητας, όπου το εξάρτημα λειτουργεί με υψηλή πυκνότητα ρεύματος ή όπου το φινίρισμα της επιφάνειας είναι ορατό στο τελικό προϊόν.

Πώς να ξεχωρίσετε τα T1, T2 και T3 στην πράξη

Η διαφοροποίηση του πεδίου ξεκινά με την εμφάνιση. Ο χαλκός T1 έχει το πιο λαμπερό μωβ-κόκκινο χρώμα με καθρέφτη-όπως γυαλάδα και λεπτή, πυκνή αίσθηση. Ο χαλκός T2 είναι λίγο πιο βαθύς στον τόνο αλλά εξακολουθεί να είναι λείος. κάτω από τον ίδιο φωτισμό οι δύο βαθμοί είναι αρκετά κοντά ώστε το χρώμα από μόνο του δεν είναι καθοριστικό. Ο χαλκός T3 είναι σαφώς πιο σκούρος κόκκινος και αισθάνεται πιο τραχύς στην αφή.

Η σκληρότητα δίνει έναν δεύτερο, πιο αξιόπιστο δείκτη πεδίου. Τα T1 και T2 σε κατάσταση ανόπτησης είναι αρκετά μαλακά ώστε ένα νύχι ή ένα χάλκινο νόμισμα που τραβιέται στην επιφάνεια δεν αφήνει μόνιμο σημάδι, ενώ η ίδια δράση στο T3 αφήνει ένα ορατό ίχνος. Όπου απαιτείται ποσοτική απάντηση, χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες εργαστηριακές μέθοδοι:

Χημική ανάλυση με οπτική εκπομπή ή φθορισμό ακτίνων Χ-, που αναφέρεται στα όρια σύνθεσης GB/T 5231 ή ASTM E478.

Μέτρηση ηλεκτρικής αγωγιμότητας με -ανιχνευτή τεσσάρων σημείων ή μετρητή αγωγιμότητας δινορευμάτων-, με τα αποτελέσματα να μετατρέπονται σε % IACS.

Προσδιορισμός περιεκτικότητας σε οξυγόνο για ποιότητες-ελεύθερες οξυγόνου, όπου η προδιαγραφή απαιτεί υλικό χαμηλού-οξυγόνου αντί για απλή ελάχιστη καθαρότητα.

Μεταλλογραφική εξέταση της δομής των κόκκων και του περιεχομένου εγκλεισμού όταν η ποιότητα της επιφάνειας είναι κρίσιμη.

Αιτήσεις και Επιλογή Βαθμού

Ο χαλκός T1 καθορίζεται συνήθως για ζυγούς, εξαρτήματα διακοπτών υψηλής-ρεύματος, μεταγωγείς και κενού ή ηλεκτρονικά εξαρτήματα, όπου αξίζει να πληρώσετε για κάθε κλάσμα του ποσοστού της αγωγιμότητας και την καθαρότερη δυνατή επιφάνεια. Ο χαλκός T2 είναι η ποιότητα εργασίας για σύρματα, καλώδια, εξαρτήματα τυλιγμένα, γενικά ηλεκτρικά σωληνάρια και αρχιτεκτονικές εργασίες χαλκού, επειδή συνδυάζει την πλήρη αγωγιμότητα με ένα πολύ ανταγωνιστικό κόστος. Ο χαλκός T3 χρησιμοποιείται στη γενική κατασκευή, στο υλικό, στα παρεμβύσματα και στα μη κρίσιμα αγώγιμα μέρη όπου η χαμηλότερη καθαρότητα είναι αποδεκτή.

Στα εξαγωγικά έργα η σύμβαση ονομασίας διαφέρει ανά αγορά. Ένας αγοραστής που εργάζεται σύμφωνα με τα πρότυπα ASTM θα καθορίζει συνήθως το C11000 για τον ισοδύναμο χαλκό σκληρής ηλεκτρολυτικής πίσσας T2- ή τον αποοξειδωμένο χαλκό υψηλής περιεκτικότητας σε φώσφορο C12200 όπου εμπλέκονται η συγκόλληση και η συγκόλληση. Οι Ευρωπαίοι αγοραστές θα αναφέρονται σε Cu-ETP και Cu-DHP στο EN 13601. Κατά τη μετατροπή ενός βαθμού GB/T 5231 σε βαθμό ASTM ή EN, επιβεβαιώστε τις απαιτήσεις αγωγιμότητας και οξυγόνου, όχι μόνο την περιεκτικότητα σε χαλκό.

Σημεία Κατασκευής και Επιθεώρησης

Η καθαρή εργασία χαλκού-σκληραίνει γρήγορα, επομένως απαιτείται ανόπτηση μεταξύ-διαπερασμάτων για έντονο σχηματισμό. Τα T1 και T2 μαλακώνουν σε χαμηλότερες θερμοκρασίες από το T3 και κρατούν ένα ευρύτερο παράθυρο ανόπτησης. Και οι τρεις ποιότητες μεταδίδουν τη θερμότητα γρήγορα, γεγονός που καθιστά τη συγκόλληση και τη συγκόλληση ένα-άσκηση διαχείρισης θερμότητας παρά ένα πρόβλημα πλήρωσης-μετάλλων. Η προθέρμανση είναι γενικά περιττή, αλλά οι καταβόθρες θερμότητας και τα κοντά, ελεγχόμενα τόξα βοηθούν στη διατήρηση της παραμόρφωσης υπό έλεγχο.

Τυπικά εισερχόμενα είδη επιθεώρησης περιλαμβάνουν επαλήθευση περιεκτικότητας σε χαλκό, μέτρηση αγωγιμότητας σε δείγμα από κάθε θερμότητα, έλεγχο διαστάσεων για πάχος τοιχώματος και εξωτερική διάμετρο στο σωλήνα και οπτική εξέταση για επιφανειακά ελαττώματα όπως γύρους, κοιλώματα και σημάδια κυλίνδρων. Ο αποθηκευμένος χαλκός πρέπει να διατηρείται στεγνός και, όπου η επιφάνεια είναι σημαντική, να τυλίγεται, επειδή ο καθαρός χαλκός αμαυρώνει εύκολα σε υγρό ή θειούχο-αέρα.

FAQ

Ε: Ποιος από τον χαλκό Τ1, Τ2 και Τ3 είναι ο πιο καθαρός;
Η Τ1 είναι η καθαρότερη ποιότητα από τις τρεις, με εγγυημένη ελάχιστη περιεκτικότητα σε χαλκό 99,95%, ακολουθούμενη από την Τ2 με 99,90% και την Τ3 με 99,70%.

Ε: Μπορεί ο χαλκός Τ1, Τ2 και Τ3 να αναγνωριστεί με το μάτι;
Το χρώμα και η αίσθηση επιφάνειας δίνουν μια ισχυρή ένδειξη - Το T1 είναι πιο φωτεινό και το T2 είναι ελαφρώς πιο βαθύ στο χρώμα - αλλά η διαφορά μεταξύ T1 και T2 είναι λεπτή, επομένως χρησιμοποιούνται δοκιμές σκληρότητας ή χημική ανάλυση όπου απαιτείται σταθερό συμπέρασμα.

Ε: Επηρεάζει ο βαθμός την ηλεκτρική αγωγιμότητα;
Ναί. Ο χαλκός Τ1 και Τ2 συνήθως παρέχονται σε περίπου 100% IACS, ενώ ο Τ3 συνήθως πέφτει σε περίπου 97-98% IACS λόγω του υψηλότερου επιπέδου ακαθαρσίας του.

Ε: Είναι ο χαλκός Τ3 κατάλληλος για ηλεκτρολογικές εργασίες;
Είναι κατάλληλο για γενική κατασκευή και για μη-μη κρίσιμα αγώγιμα μέρη, αλλά δεν είναι η πρώτη επιλογή όπου μια προδιαγραφή ορίζει υψηλή ελάχιστη αγωγιμότητα ή όπου μεταφέρεται συνεχές υψηλό ρεύμα.

Ε: Πώς αντιστοιχίζονται αυτοί οι βαθμοί με τους χαρακτηρισμούς ASTM και EN;
Ανήκουν στην ίδια οικογένεια με τον ηλεκτρολυτικό χαλκό σκληρής πίσσας C11000 και τον αποοξειδωμένο χαλκό υψηλής περιεκτικότητας σε φώσφορο C12200 στο ASTM B152 και ως Cu{3}}ETP και Cu-DHP στα EN 1412 και EN 13601.

Ε: Η επιλογή βαθμού επηρεάζει τη συγκόλληση ή τη συγκόλληση;
Και οι τρεις ποιότητες συγκολλούνται εύκολα, αλλά οι καθαρότερες ποιότητες μαλακώνουν σε χαμηλότερες θερμοκρασίες και μεταδίδουν τη θερμότητα πιο γρήγορα, επομένως η εισαγωγή θερμότητας και η υποστήριξη της άρθρωσης πρέπει να προγραμματιστούν ανάλογα.